W życiu człowiek zakochuję się raz na poważnie, raz kocha całym sercem, raz kocha bez żadnych powodów, raz może umrzeć za kimś z tęsknoty i tylko raz może wszystko zepsuć.
Gdy nie ma już powrotu, gdy wszystkie drzwi są zamknięte, gdy jesteśmy straceni i tak musimy żyć dalej. Nie mamy na to siły, chęci i żadnych powodów, bo nie ma obok nas tej osoby. Człowieka, z którym dzieliliśmy wszystko. Najbardziej przeraża, że już nigdy nie będziemy tak samo zakochani, nie będziemy też tak samo kochani. Musimy dalej oddychać, choć nie mamy na to chęci, a najbardziej boli, że wszystkie drzwi są już zamknięte. Nie ma powrotu, a my musimy żyć z piękną, ale bolesną przeszłością wiedząc, że nie czeka nic tak wspaniałego w przyszłości.
***
Startujemy z siatkarsko-skoczną historią, żeby przełamać brak weny :)
